ΝΤΙΝΟΣ ΜΑΣΤΡΟΓΙΑΝΝΗΣ - Βιογραφικό

Άρχισε Πιάνο στο Βόλο με την αείμνηστη Έλλη Αδάμ και ολοκλήρωσε τις σπουδές του με Δίπλωμα στο Ωδείο Αθηνών - τάξη της αείμνηστης Αλίκης Βατικιώτη, με "Άριστα παμψηφεί", 1ο Βραβείο και χρηματικό έπαθλο. Είναι ο μοναδικός Βολιώτης πιανίστας που κατέχει αυτό το ρεκόρ από το Ωδείο Αθηνών τα τελευταία τουλάχιστον 20 χρόνια.

Συνέχισε master-classes και ιδιαίτερα μαθήματα στην Ελλάδα, Αυστρία (Θερινή Ακαδημία Πανεπιστημίου "Μοτσαρτέουμ"-Σάλτσμπουργκ), Γερμανία (Ακαδημία Ανοβέρου) και Ελβετία (Ακαδημία Σιόν) με περίφημους πιανίστες και παιδαγωγούς του 20ού αιώνα. Κυριότεροι απ' αυτούς ήταν το ζεύγος Γκάνεφ (μαθητές του θρυλικού Νώυχαους) και ο Βραζιλιάνος Ρομπέρτο Σίντον (μαθητής των Άρτουρ Ρουμπινστάϊν και Κλαούντιο Αρράου).

Εμφανίστηκε σε 15 χώρες συμπράττοντας ως σολίστ με περισσότερες από 20 ορχήστρες, με σύνολα μουσικής δωματίου καθώς και πραγματοποιώντας ατομικά ρεσιτάλ. Εμφανίστηκε σε 9 διεθνή Φεστιβάλ σε ισάριθμες χώρες, καθώς επίσης και σε ιστορικούς χώρους. Πραγματοποίησε δύο Διεθνή Μουσικά Φεστιβάλ στο Βόλο με την ιδιότητα του Καλλιτεχνικού Διευθυντή και κύριου οικονομικού υποστηρικτή.

Σημαντικότεροι σταθμοί στην καριέρα του υπήρξαν:
- το ρεσιτάλ στο "Ατενέουλ Ρομάν" (Βουκουρέστι, 1999)
- οι δύο συναυλίες του στα πλαίσια του Φεστιβάλ "Τα καλοκαιρινά μουσικά βραδινά του Κιέβου στη μνήμη του Βλαντιμίρ Χόροβιτς" (2000)
- τα σεμινάριά του στα πλαίσια του Διεθνούς Φεστιβάλ "Αμερόπα" και οι συναυλίες στο "Ρουντολφίνουμ", "Κλεμεντίνουμ", "Λιχτενστάϊν Παλλάς" και "Μουσείο Σμέτανα" (Πράγα, 2001-02). Στο τελευταίο ερμήνευσε έργα μουσικής δωματίου του Άντονιν Ντβόρζακ, παρουσία του εγγονού του συνθέτη.
- η συναυλία στη "Βίλλα Μπερτράμκα" (το Μουσείο Μότσαρτ) ως σολίστ με το Κουαρτέτο "Κότσιαν" (Πράγα, 2001)
- η γνωριμία και οι συναυλίες μαζί με τον διάσημο Ελβετό μαέστρο Ρομπέρ Σελιτρέννυ (Ιάσιο Ρουμανίας, Πόζναν Πολωνίας και Σόφια Βουλγαρίας, 2001-02)
- η γνωριμία με το Μίκη Θεοδωράκη, η ερμηνεία των κυριότερων του έργων για Πιάνο και Ορχήστρα ως σολίστ με ορχήστρες στην Πολωνία, Βουλγαρία, ΠΓΔΜ, Κροατία, Μόσχα και Καζάν Ρωσίας, και οι ενθουσιώδεις κριτικές του συνθέτη (2001-05)
- η συναυλία στο "Μπρήτζγουώτερ Χωλ" (Μάντσεστερ Αγγλίας, 2003)
- Οι συναυλίες στη Μόσχα και Αγία Πετρούπολη, όπου παρουσίασε 3 διαφορετικά Κοντσέρτα για Πιάνο και Ορχήστρα στην κάθε βραδιά (2004)
- Η παγκόσμια "πρώτη" του επί 44 χρόνια χαμένου Κοντσέρτου για Πιάνο και Ορχήστρα "Ελικών" του Μίκη Θεοδωράκη στη Φινλανδία και στο Ηρώδειο (2005)

Οι κριτικές του ευρωπαϊκού Τύπου είναι λαμπρές, και τον χαρακτηρίζουν "το νέο μεγάλο ταλέντο της Ελλάδας", "έναν πρώτης τάξεως Ευρωπαίο σολίστ", ενώ σχόλια μεγάλων μουσικών προσωπικοτήτων παραδέχονται ότι "ανήκει στη γενιά των διαπρεπών νέων Ελλήνων πιανιστών" (Ρομπέρτο Σίντον), ότι "οι τεχνικές και μουσικές του ικανότητες ανταποκρίνονται απόλυτα σε διεθνές επίπεδο" (Πάουλ Μπαντούρα-Σκόντα) και ότι "είναι ένας αληθινός μουσικός" (Κονσταντίν Γκάνεφ).

Ο μεγάλος Έλληνας συνθέτης Μίκης Θεοδωράκης έχει γράψει χαρακτηριστικά: "Η καινούρια σου ερμηνεία στο Κοντσέρτο για Πιάνο επιβεβαιώνει πλήρως την αρχική μου εντύπωση για την άψογη και εμπνευσμένη σου προσέγγιση στο έργο μου� και "ο τρόπος με τον οποίο αντιμετώπισες τα έργα μου ανταποκρίνεται πλήρως στον βαθύτερό τους χαρακτήρα, καθώς και στις δεξιοτεχνικές και πνευματικές απαιτήσεις, ώστε να προβάλλεται η πεμπτουσία τους. Για όλα αυτά σε ευχαριστώ και σε συγχαίρω".

Στις 7 Νοεμβρίου 2006, μετά την θριαμβευτική συναυλία του πιανίστα στην Πλακεντία,η μεγάλη ιταλική εφημερίδα "Λιμπερτά" του αφιερώνει διθυραμβική κριτική, της οποίας ο τίτλος είναι: "ανακαλύπτοντας τον πιο μυστικό Μότσαρτ..."

ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΕΤΟΣ ΜΟΤΣΑΡΤ 2006

Το 2006, και μαζί του το παγκόσμιο έτος Μότσαρτ, έφτασε στη δύση του με συναυλίες και αφιερώματα μεγίστης εμβέλειας. Από αυτό το εγκωμιαστικό κλίμα της παγκόσμιας μουσικής κοινότητας δεν θα μπορούσε να λείπει και ο Ντίνος Μαστρογιάννης, ο καταξιωμένος Βολιώτης πιανίστας που με την πολυσήμαντη και αξιόλογη παρουσία του στο χώρο της μουσικής στην Ελλάδα και το εξωτερικό, έχει ανακηρυχθεί ως ένας από τους διαπρεπέστερους πιανίστες της γενιάς του. Λάτρης ο ίδιος της Αυστριακής μουσικής παράδοσης και του Μότσαρτ, ο κ. Μαστρογιάννης διοργάνωσε μια βραδιά-ανθολόγηση έργων του Αυστριακού συνθέτη σε μεταγραφές για πιάνο τέσσερα χέρια (Δημοτικό Θέατρο Βόλου, Δευτέρα 18 Δεκεμβρίου 2006, 8 μ.μ.), με τη σύμπραξη της επίσης αξιόλογης Βολιώτισσας πιανίστας Ελένης Νταφέκα.

Ο Ντίνος Μαστρογιάννης έχει πολλάκις εντυπωσιάσει το ελληνικό και το διεθνές κοινό με τις έξοχες ερμηνείες έργων του παγκοσμίου ρεπερτορίου. Πρόσφατα εντυπωσίασε και για την εμβρίθειά του στη μουσική του Μότσαρτ, όταν θριάμβευσε το Νοέμβριο του 2006 σε συναυλία-αφιέρωμα στο έτος Μότσαρτ στην Πλακεντία της Ιταλίας. Σε διθυραμβική κριτική (7/11/2006), η μεγάλη ιταλική εφημερίδα �Λιμπερτά� εξύμνησε την ικανότητα του κ. Μαστρογιάννη να αποκαλύπτει εκ νέου τη μυστικιστική χροιά της μουσικής του Μότσαρτ και όσοι παραβρέθηκαν στις 18 Δεκεμβρίου στο Δημοτικό Θέατρο Βόλου, αναμφίβολα έγιναν και οι ίδιοι κοινωνοί αυτής της μαγείας. Ο κ. Μαστρογιάννης τίμησε το παγκόσμιο έτος Μότσαρτ εδώ με μια συναυλία παγκόσμιας πρωτοτυπίας, όταν διάλεξε να ερμηνεύσει όχι έργα του σολιστικού ρεπερτορίου για πιάνο του συνθέτη, αλλά αποσπάσματα έργων που ο ίδιος ο Μότσαρτ μετέγραψε για πιάνο τέσσερα χέρια. Η επιλογή του ρεπερτορίου ήταν εξαιρετικά προσεγμένη και μαγικά ερμηνευμένη.

Αξιόλογη η έμπνευση του κυρίου Μαστρογιαννη να �δέσει� τα έργα μεταξύ τους με αφηγηματικές παρεμβολές. Με την ευγενή της παρουσία επί σκηνής, η ηθοποιός Ματίνα Καλογεροπούλου εξιστόρησε θελκτικά το περιεχόμενο μονωδιών από το �Μαγικό Αυλό� πριν ακουστούν στη μορφή τους για τέσσερα χέρια, ενώ συμπλήρωσε το μουσικό πορτραίτο με την αφήγηση επιστολών του ίδιου του συνθέτη προς την οικογένειά του�ομολογουμένως μερικά από τα ωραιότερα δείγματα γραφής αυτού του είδους στην παγκόσμια λογοτεχνία.

Το παίξιμο του κυρίου Μαστρογιάννη διακρίνει μια εσωτερική αυτοσυγκέντρωση. Σε ένα ρεπερτόριο κατάφωρα εκτεθειμένο, κατόρθωσε να ενσταλάξει μια αστραφτερή διαύγεια και σπάνια στοχαστικότητα. Σε συνδυασμό με το βαθύ καλλιτεχνικό συναίσθημα που τον διέπει και την ευγενή παρουσία του, ο κ. Μαστρογιάννης εξέπληξε με την εμβρίθειά του, που ενίοτε έφτανε σε ελκυστικότατη υπερβολή - ίδιον επίσης του ίδιου του Μότσαρτ που, ως πιανίστας, ενστάλαζε τα πιανιστικά του έργα με χαρακτηριστικά της εκρηκτικής προσωπικοτητάς του. Η κυρία Νταφέκα, με εξαιρετικές σπουδές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό στο ενεργητικό της, αποδείχθηκε αντάξια των προσδοκιών της βραδιάς. Ερμήνευσε το ευδιάκριτο μελωδικό προφίλ των συχνά γνωστότατων έργων του Μότσαρτ με αξιοπρέπεια και φειδώ εξάρσεων. Οι δύο καταξιωμένοι πιανίστες έκλεισαν τη βραδιά με δύο μπις τα οποία το κοινό δικαιολογημένα απαίτησε από τους ταλαντούχους καλλιτέχνες.

Η συναυλία αποτέλεσε αναμφισβήτητα σταθμό στα πολιτιστικά πεπραγμένα του Βόλου, όχι μόνον λόγω της ύψιστης εμβέλειας των συντελεστών και των ερμηνειών τους, αλλά και διότι συνετέλεσε επίσημα υπό του Διεθνούς Οργανισμού �Μότσαρτ 2006�, αφού το λογότυπό του χρησιμοποιήθηκε με επίσημη γραπτή άδεια στον κύριο Μαστρογιάννη για αυτή τη συναυλία.

Παρόλο που η αισθητική μορφή του ωραίου στην τέχνη υφίσταται άπειρους κατά καιρούς και συγκυρίες προσδιορισμούς, ο Μότσαρτ αμετάβλητα αντιπροσωπεύει αλλά και ορίζει τις παραμέτρους της κλασικής ωραιότητας στη μουσική. Η διαχρονικότητά του δεν έγκειται μόνον στην εκπληκτική ενορατικότητα της μουσικής του γραφής, αλλά και στη διάνοια καλλιτεχνών που άοκνα επιδιώκουν την αριστουργηματική μετουσίωση των μουσικών αυτών φθόγγων σε ήχους. Ο κ. Μαστρογιάννης απέδειξε για άλλη μια φορά πως είναι εξαίρετος μυσταγωγός αυτής της παράδοσης στην εποχή μας, με συνεχή καλλιτεχνική παρουσία που διαπνέεται από αξιοπρέπεια, ευγένεια ήθους και σπάνια αρετή σοβαρότητας.

Δρ. Ευτυχία Δ. Παπανικολάου
Επίκουρος Καθηγήτρια Μουσικολογίας
Πανεπιστημίου Μαϊάμι, Οχάϊο, ΗΠΑ

εφημερίδα "Θεσσαλία" (31.12.2006)